Actualiteiten

Het laatste nieuws rondom Le Tableau en de advocatuur.

Waarom verlaten advocaat medewerkers de Zuid- As? Christ’l Dullaert geeft haar visie.

 

Lees verder

She breaks the law ging dit voorjaar van start in Londen. Inmiddels hebben al ruim 1300 vrouwen op leidinggevende posities in de juridische branche zich aangesloten. In de VS zijn  lanceringen geweest in New York en Chicago. Na Amsterdam staan Sydney, Mumbai, New Delhi en Toronto op de planning.

Het netwerk werd geboren tijdens een etentje. ‘Er kwam een diepgaand gesprek op gang met mede-oprichters Priya Lele (Legal Process Design Lead bij Herbert Smith Freehills in Londen) en Christie Guimond (senior manager bij White & Case LLP in Londen) over gelijkheid tussen mannen en vrouwen,’ vertelt Leijtens. ‘Samenwerking is hard nodig was de conclusie. Er zijn zoveel vrouwelijke leiders in de juridische branche die van elkaar kunnen leren en elkaar kunnen inspireren. Dat ondersteunen we met She breaks the law.’

INNOVATIE

She breaks the law onderscheidt vier deelterreinen: SHE connects, SHE shares, SHE develops en SHE creates. Het netwerk richt zich voornamelijk op innovatieve ontwikkelingen. Dat is een belangrijke reden voor Petra Zijp, managing partner bij NautaDutilh, om lid te worden van het netwerk. ‘Iedereen is volop bezig met innovatie en bedrijven zijn in transitie. We hebben alle hersens nodig en met She breaks the law kunnen we zorgen dat deze hersens samenkomen. Door inspirerende verhalen van andere vrouwen te horen over mooie dingen op het gebied van techniek en innovatie kunnen we de transitie die gaande is goed doorkomen.’

Christ’l Dullaert Le Tableau noemt het knap dat het netwerk meteen internationaal is. ‘Dat is heel sterk en geeft het meer allure.’ Vanuit haar interimbureau ziet Dullaert veel voorbeelden als het gaat om ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. ‘Ik zie binnen kantoren vaak dat het niet goed gaat, dat men het niet goed doet. Een voorbeeld is dat vrouwen wanneer ze kinderen krijgen als eerste de kantoorborrel overslaan. Mannen hebben het politieke spel beter door. Dat spel speelt zich juist bij kantoorborrels af. Bezuinigen op het aantal uren op kantoor door kantoorborrels over te slaan, moeten vrouwen dus juist niet doen. Het is nuttig als vrouwen via dit netwerk hun verhalen kunnen delen. Ook al hoop ik dat dit soort events over vijf of tien jaar niet meer nodig zijn.’

DELEN VAN KENNIS

Claudia Zuidema, uitgever bij De Lex Media en secretaris bij the FIPE, het netwerk voor vrouwelijke experts binnen het intellectuele eigendom, is met name geïnteresseerd in het delen van kennis op het gebied van data en privacy. ‘Andere vrouwen ontmoeten die vernieuwing op die terreinen voorstaan, is voor mij de reden om lid te worden.’

De komende tijd zetten de drie oprichters in op de hosting van wereldwijde events, het opstellen van focusgroepen en het ontwikkelen en laten groeien van een digitaal platform. ‘We willen nog meer landen bereiken, maar we willen vooral een echte community vormen voor samenwerking.’

Onderstaand artikel verscheen op Advocatie.nl 

Gouden Zandlopers 2019: juryprijzen voor Van Iersel Luchtman, Simmons & Simmons 

Van Iersel Luchtman heeft donderdag de Gouden Zandloper voor de beste marketing gewonnen. De campagne Van Iersel Luchtman & U is volgens de jury het ultieme bewijs dat ook kleinere budgetten uitstekende marketing kunnen opleveren. Simmons & Simmonsis de beste op het vlak van Corporate Responsibility, dankzij ‘Dress for Succes & de Zuidas.’

Door Joris Rietbroek

Filosofische vraagstukken speelden dit jaar een aanzienlijke rol bij de genomineerde marketingcampagnes, ook bij de afgelopen jaar uitgerolde campagne van Van Iersel Luchtman. ‘Van Iersel Luchtman & U is voortgekomen uit de zoektocht naar een nieuwe kernbelofte,’ zo gaf het Brabantse kantoor zelf aan in de nominatie. ‘We zochten hierbij nadrukkelijk geen ‘marketing brand’, maar eerder een herkenbare ‘gelabelde filosofie’. Dit leidde tot een nieuwe kernpropositie gericht op het MKB+.’

“We willen met deze campagne echt uitstralen dat we naast onze cliënten staan,” zei bestuursvoorzitter Boudewijn Cremers bij het in ontvangst nemen van de prijs. “Dat doen we door echt naast de cliënt te gaan staan. En door juist niet een kortere catchy naam aan te nemen, maar een langere kantoornaam die dit ook uitstraalt.”

Natuurlijk, met meer geld kun je betere reclamekantoren inhuren, aldus jurylid Jaap Bosman (TGO Consulting) voordat hij donderdag in Amsterdam de Marketing Award overhandigde. “Maar het mag niet zo zijn dat de campagne die het meest heeft gekost automatisch wint. Het beste idee heeft immers niet per se het grootste budget gehad. Van Iersel Luchtman heeft op een originele manier de verbinding gemaakt tussen het sympathiek ogende kantoor en de klant. Bovendien zijn lokale media hierbij heel goed en slim ingezet.”

Andere genomineerde kantoren voor de Marketing Award waren Ploum (campagne ‘Verstand van zaken is meer dan juridische kennis’) en Kennedy Van der Laan (campagne De Heldere Lijn). Meer over deze campagnes in woord en beeld in Advocatie Magazine.

Simmons & Simmons wint beste CSR met Dress for Success 
Simmons & Simmons sleept de Corporate Responsibility Gouden Zandloper in de wacht dankzij een kleinschaliger, lokaal project. Met ‘Dress For Succes & de Zuidas’ wordt oude, maar nette zakelijke kleding ingezameld voor Amsterdamse werkzoekenden met een kleine beurs. Nette pakken en jurken krijgen zo een tweede leven en minima kunnen hun kansen op de arbeidsmarkt vergroten. Voor deze inzameling wordt binnenkort een eerste kledingcontainer midden op de Zuidas geplaatst, aan de Claude Debussylaan.

De Gouden Zandlopers-jury noemt het ‘prijzenswaardig dat een internationaal georiënteerd kantoor een lokaal initiatief voor Amsterdam en omstreken onderneemt.’ De andere genomineerde kantoren in de categorie CSR waren Allen & Overy en HVG Law.

In het vernieuwde Advocatie Magazine een interview met Dress For Succes & de Zuidas-initiatiefnemers Paul Tjiam en Lotte Cuijpers. Alle andere Gouden Zandloper-winnaars en genomineerden worden eveneens voorgesteld in het nieuwe magazine.

________________________

  • Christ'l Dullaert samen met Brigitta Jakic (winnaar Young Lawyer award) 

GZL2019.jpg

Onderstaand opiniestuk (geschreven door Christ'l Dullaert) verscheen vrijdag 18 januari jl. in het Parool. Dit artikel is met name een reactie op een eerder verschenen special van de NRC. 

 

_____________________________

 

Er zijn veel misverstanden over de Zuidasadvocatuur, betoogt Christ'l Dullaert. Tijd om het tij te keren. 'Draait het alleen om geld en uitbuiting van stagiairs?'

 

De advocatuur intrigeert. De strafrechtadvocaat, slechts een klein percentage van alle advocaten, is breed vertegenwoordigd in de media. Sinds een aantal jaren komt daar nog een andere 'diersoort' bij: de Zuidasadvocaat. 

Vorig jaar werd er een heuse, gedramatiseerde tv-serie aan gewijd: Zuidas. De strafrechtadvocaat is boeiend omdat hij aan de zijde van de crimineel staat, de Zuidasadvocaat juist omdat hij aan de kant van het geld staat. Althans, zo wordt het ons vaak voorgespiegeld.

De advocatuur zetelt rond het World Trade Center, vooral door de komst van de rechtbank. Die ­vertrok in de jaren negentig van de Prinsengracht en vestigde zich aan de Parnassusweg. Dit was het signaal voor vertrek van een aantal groeiende kantoren met binnenstadsproblemen, zoals beperkt parkeren. 

Christ'l Dullaert - Jurist, rechtsfilosoof en ­eigenaar van Le Tableau, uitzendbureau voor advocaten- en notarissen.
Christ'l Dullaert - Jurist, rechtsfilosoof en ­eigenaar van Le Tableau, uitzendbureau voor advocaten- en notarissen. © Prive-eigendom

Ik loop al vele jaren in de advocatuur rond, ook op de Zuidas. Ik was advocaat en ben nu ­eigenaar van een uitzendbureau voor advocaten en notarissen. Ik spreek veel met kantoren die opdrachten geven, maar ik spreek ook veel advocaten die zich als interimmer aanbieden bij ons bureau. Daarnaast geef ik onderhandelingstrainingen in een leiderschaps­programma voor succesvolle vrouwelijke advocaten van de grote kantoren.

Cliëntenportefeuille
Draait het op de Zuidas alleen om geld? Om uitbuiting van stagiairs en om gewetenloze advisering van de industriële grootmachten? Natuurlijk worden er flinke omzetten gemaakt en de hoge uurtarieven zijn soms moeilijk uit te leggen.

Jonge advocaten werken zich vaak een slag in de rondte en de partners ook, allemaal waar. Maar de Zuidas is ook een fantastische opleidingsmachine, een bron van enorme creativiteit. De Zuidas heeft internationale allure en een cliëntenportefeuille waar Amsterdam ­bijzonder trots op mag zijn. 

Ongeveer een derde van alle Nederlandse ­advocaten zit in Amsterdam. Daar zitten ook veel kleine en middelgrote kantoren bij, die over de hele stad zijn verspreid. De grotere ­kantoren zitten veelal rond de Zuidas.

Het management van de Zuidaskantoren weet ook wel dat de diversiteit beter kan

Iedere beginnende advocaat moet een drie­jarige opleiding door. Daarvoor moeten zij ongeveer eens per twee weken 'naar school'. Voor deze driejarige periode krijgen zij bij ­aanvang een contract aangeboden. 

De Zuidas neemt per jaar vele stagiairs aan - dat kan op jaarbasis voor een kantoor om 50 tot 100 nieuwe advocaten gaan - en steekt veel opleidingstijd en geld in deze mensen. 

Er zijn kleinere kantoren die geen stagiairs meer aannemen, maar wachten tot deze goed opgeleide advocaten klaar zijn met hun stage en ze dan graag 'overnemen'. Ook het ­bedrijfsleven staat in de rij om deze advocaten in dienst te nemen. Zo'n Zuidasstage is een ­enkele reis naar een andere mooie baan.

En wat betreft de diversiteit: die kan echt veel beter, dat weet het management van de Zuidaskantoren ook wel. Ongeveer tien jaar geleden werd op initiatief van een groep vrouwelijke partners van de grote kantoren een leiderschapsprogramma voor vrouwelijke advocaten opgezet. Het doel was de doorstroming naar de top te bevorderen. 

Als onderhandelingstrainer bij dit programma heb ik gemerkt dat de klassieke emancipatieproblemen hier net zo goed gelden als in vele andere sectoren. Kwesties als work-life balance, het vinden van de juiste vorm van zichtbaarheid binnen kantoor en het op een goede manier opkomen voor jezelf zijn na tien jaar nog altijd actueel. 

Die ene cokesnuivende, alcoholistische advocaat die in zijn Porsche op de Zuidas rijdt, zal vast bestaan. Maar meestal treft u 's avonds in het blinkende ledlicht van de Zuidas intelligente, hardwerkende mensen aan. Misschien minder intrigerend, maar goed voor de stad.

_____________________________

 

https://www.parool.nl/opinie/-zuidas-echt-ze-werken-er-hard~a4621585/

 

Onderstaand artikel verscheen december 2018 op www.mr-online.nl

 

Goede juristen werven én aan boord houden is in de huidige arbeidsmarkt niet makkelijk. Vooral de millennial vergt een bijzondere benadering. Wat betekent dit voor organisaties en wat maakt hen een aantrekkelijke werkgever? Mr. vroeg voor het nieuwe nummer van Mr., dat 14 december verschijnt, drie recruitmentbureaus naar trends en adviezen.

Elk najaar start weer ‘het jachtseizoen’: organisaties hopen voor het einde van het jaar nog allerlei werk af te ronden en kunnen daarbij extra juridische ondersteuning gebruiken. Christ’l Dullaert, mede-eigenaar van Le Tableau, heeft het dan bij uitstek druk. Haar organisatie richt zich op het tijdelijk plaatsen van ervaren advocaten en (kandidaat-)notarissen bij advocaten- en notariskantoren. Nieuw is die najaarsdrukte niet, maar sinds een paar jaar wordt het hectischer, nu kantoren ook steeds vaker “hele grote hoeveelheden werk” uitbesteden. “Dat kan om een fusie of overname gaan, maar ook werk dat het gevolg is van nieuwe wetgeving. Om de eigen medewerkers niet nog meer te belasten zoeken kantoren naar andere oplossingen, zoals juridische ondersteuning op interim-basis.”

LASTIGE MARKT

Zowel ervaren juristen als talentvolle nieuwkomers zijn in de huidige arbeidsmarkt niet makkelijk te vinden. Vooral in het notariaat is er volgens Dullaert structureel een tekort aan juridische professionals. “Tijdens de recessie zijn er nauwelijks nieuwe mensen geworven. Veel oudere notarissen hebben moeite om een opvolger te vinden. Tegelijkertijd kiezen minder studenten voor een notariële opleiding. Ook steeds meer vrouwen gaan na hun studie niet in het notariaat werken, maar bijvoorbeeld bij een vastgoedbedrijf of projectontwikkelaar.”

Ook volgens Remco Abeln is het notariaat bij uitstek een lastige markt. Abeln runde met Nick Spenkelink tot voor kort ISLEGAL in Amsterdam, specialist in het werven van ervaren juristen. Zij sloten zich in november van dit jaar aan bij Major, Lindsey & Africa, dat met vierhonderd consultants ’s werelds grootste arbeidsbemiddelaar is voor juristen. “Vooral de specialisten bij de grote kantoren worden enorm in de watten gelegd en stappen daarom niet snel over.” Volgens Dullaert is het juist nu belangrijk dat kantoren hun organisatie op orde hebben. “Een notariële sectie van een kantoor hoeft maar even minder goed georganiseerd te zijn of een minder sympathieke partner aan het roer hebben staan en de mensen vertrekken al, ook al worden er nog zulke interessante zaken gedaan.”

Ook naar andere ervaren juridische professionals is volgens Abeln steeds meer vraag. “Veel werkgevers hebben de laatste jaren geprobeerd om zelf te werven, maar dit zien we heel duidelijk veranderen. Goede juristen zijn vaak niet actief op zoek naar ander werk. Wij zijn continu met deze doelgroep in gesprek en weten daarom wat deze juristen bezighoudt en wat hun redenen zijn om een overstap te maken naar een andere werkgever. Opdrachtgevers verwachtten een paar jaar geleden binnen drie weken meerdere goede kandidaten te kunnen spreken, maar dat werkt in deze krappe arbeidsmarkt niet meer. Vooral mensen die niet op zoek zijn naar een andere baan reageren niet binnen een dag of week. Als je écht goede kandidaten wilt spreken, moet je meer tijd nemen.”

EERLIJK EN TRANSPARANT

Om professionals te kunnen werven, moeten advocaten- en notariskantoren zich volgens Dullaert duidelijk onderscheiden. Dat is niet altijd makkelijk. “Anders dan de grote kantoren hebben de kleine en middelgrote kantoren vaak geen recruiters in dienst en geen of minder budget voor allerlei recruitmentactiviteiten. Daardoor zijn ze minder bekend bij studenten.” Hebben die wel een beeld van kantoren, dan komt dit volgens haar niet altijd overeen met de werkelijkheid. Kantoren dragen daar vaak zelf aan bij. “Sommige kantoren vertellen over hun internationale praktijk alsof het om één groot, spannend avontuur gaat, maar een advocaat reist niet om de haverklap naar New York of Londen. Hij zit toch vooral veel achter zijn bureau. Veel kantoren benadrukken hun informele sfeer en ook dat leidt tot misverstanden. Bij de meeste kantoren is er een duidelijke hiërarchie en wordt er vooral heel hard gewerkt. Het benadrukken van het gezellig samen aan de bar hangen lijkt mij niet zo nuttig. Een kantoor kan beter aangeven dat het waarde hecht aan open communicatie en het geven van heldere feedback.”

Vooral de organisaties die eerlijk durven te laten zien waar ze voor staan en die goed luisteren naar de feedback van hun medewerkers, hebben weinig moeite om goede mensen aan te trekken, zegt Wouter Wouters van Orange Recruitment, dat zich vooral richt op het werven van juristen, belastingadviseurs en accountants. Vaak is hij aanwezig bij een gesprek tussen zijn klant en een door hem geselecteerde kandidaat. “Zo vertelde een klant eens in een sollicitatiegesprek dat hij behoorlijke winst maakte, terwijl ik wist dat dit niet zo was. Dat zei ik dan ook. Hij reageerde eerst wat bozig, maar gaf daarna toe een moeilijk jaar te hebben gehad, en dan krijg je een heel ander gesprek. Kandidaten willen op basis van een eerlijk verhaal hun keuze maken.” Kantoren zouden volgens hem ook zorgvuldiger kunnen zijn bij het bepalen wie de sollicitatiegesprekken voert. “Niet iedereen is daarvoor geschikt. Je kunt een bureaugeleerde later in het gesprek vragen om meer te vertellen over inhoudelijke zaken, maar voor het eerste contact met een kandidaat is hij vaak niet de juiste persoon.”

Om zich duidelijker te onderscheiden zouden kantoren ook meer business skills kunnen aanbieden, vindt Dullaert. “De grote kantoren hebben dit in het algemeen goed geregeld, maar er zou meer kunnen gebeuren. Ook universiteiten kunnen hier meer aandacht aan besteden, bijvoorbeeld door in het curriculum in te gaan op ontwikkelingen zoals blockchain en smart contracts. Juristen hoeven zelf geen programmeur te worden, maar moeten wel de technologie begrijpen, zodat ze goed met andere disciplines kunnen samenwerken.”

ONGRIJPBAAR

Bij het werven en behouden van juristen vergt vooral de zogeheten millennial een bijzondere benadering, zeggen Dullaert, Abeln en Wouters. Hoewel er geen eenduidige definitie van deze generatie is, worden hiermee meestal mensen bedoeld die geboren zijn tussen 1980 en 2000. Hun ouders zijn vaak babyboomers (1940-1965) of van de generatie X (1965-1980). Millennials staan in het algemeen bekend als tolerante en hard werkende teamplayers, die veel waarde hechten aan eerlijkheid, transparantie en een goede balans tussen werk en privéleven. Maar vooral belangrijk vinden zij de cultuur in een organisatie. Voor een sollicitatiegesprek verzamelen ze vaak eerst zoveel mogelijk informatie over de sfeer en reputatie van het betreffende kantoor. Maar Abeln betwijfelt of het beeld dat ze na die uitgebreide research hebben altijd overeenkomt met de werkelijkheid. “Om echt te kunnen weten hoe de sfeer is moet je toch eerst zelf binnen zijn geweest.” Volgens hem willen millennials vooral een werkplek waar ze goed tot hun recht komen, en waar ze snel zelfstandig kunnen werken en verantwoordelijkheid dragen. Onder die begrippen verstaan millennial en werkgever niet altijd hetzelfde, merkt hij. “Veel leidinggevenden konden toen zij met hun baan begonnen snel zelfstandig aan de slag, met veel verantwoordelijkheid, en ze moesten hard werken. Van nieuwe collega’s verwachten ze dit ook. Maar de millennial bedoelt vaak vooral dat hij zelf wil bepalen hoe hij zijn werk inricht. Werkgever en kandidaat doen er goed aan zo snel mogelijk duidelijk te maken wat ze bedoelen.” Volgens Abeln lijken millennials soms nogal vast te houden aan de eerder genoemde ‘waarden’. “Ze realiseren zich niet altijd goed dat er in een output-gedreven werkomgeving vaak geen ruimte is voor flexibiliteit.”

Veel millennials zijn opgevoed met het idee dat ze alles kunnen bereiken, stelt Wouters. “Eenmaal aan het werk blijkt dat ze toch hard moeten werken en als iets dan niet helemaal lukt willen ze snel wat anders. Maar als ze iets leuk vinden, dan gaan ze ervoor. Een van mijn klanten begrijpt dit precies. Hij leidt zijn medewerkers heel goed op en biedt steeds weer een nieuw, kortdurend project.” Wouters merkte dat er zowel bij opdrachtgevers als kandidaten steeds meer behoefte is aan een ‘flexibele schil’. Om aan deze wens te voldoen startte hij in oktober met Styps, dat zich vanuit Utrecht en Den Haag richt op detachering van juristen en financiële professionals. “Veel werk kan worden gedaan door professionals die goedkoper zijn dan advocaten. Aan werkgevers bieden we tijdelijk vakkundige krachten en kandidaten bieden we zoveel mogelijk ruimte en faciliteiten om het werk te organiseren zoals zij dat willen. Wil een advocaat niet meer onder grote druk werken op een groot internationaal kantoor aan de Zuidas, maar wel graag vier dagen per week hoog kwalitatief werk blijven doen wanneer haar dat uitkomt? Zij kan bij ons terecht. Volledig freelancen kan ook. Als je maar levert zoals dat met de klant is afgesproken.”

ZINGEVING

Meer dan de voorgaande generatie hecht de vaak sociaal bewogen millennial waarde aan zingeving. Dullaert merkt dat steeds meer juristen op dat gebied specifieke wensen hebben waar kantoren niet altijd raad mee weten, terwijl ze zich volgens haar juist kunnen onderscheiden door daar rekening mee te houden. “Een advocaat die vaker interim-opdrachten voor ons deed, kreeg een aanbod om in vaste dienst te treden bij een groot kantoor waar ze op interim-basis werkte. Naast haar werk was ze actief voor een goededoelenproject. Omdat dit kantoor haar ruimte gaf om dat te blijven doen en haar er ook bij ondersteunde, besloot ze de baan te accepteren. Door open te staan voor zulke wensen wordt een kantoor ook door anderen als een aantrekkelijke werkgever gezien.”

Maar een goede opleiding, prettige werksfeer of sabbatical laten onverlet dat veel advocaten en notarissen na een paar jaar bij een kantoor vertrekken, aldus Abeln. “Dat zal altijd zo blijven en heeft ook wel een positieve kant. Het is niet vreemd dat je na een paar jaar werkervaring erachter komt dat je niet meer op de goede plek zit.” Volgens Dullaert zijn millennials eerder bereid om hun baan op te zeggen, vaak zelfs zonder dat ze een duidelijk toekomstplan hebben. “Ze gaan een jaar reizen. Of ze gaan een tijdje interim-werk doen of als bedrijfsjurist aan de slag. Ik juich het toe dat ze ook in een andere werkomgeving zien hoe het daar toegaat. Sommigen keren daarna alsnog terug naar de advocatuur.”

Vaak wordt gedacht dat toetreding tot de maatschap bij een groot advocatenkantoor voor veel advocaten niet meer de Heilige Graal is. Hoewel dit niet op de Nederlandse advocatuur ziet, laat onderzoek van Major, Lindsey & Africa onder ruim 1200 advocaten van 132 kantoren in de Verenigde Staten zien dat ruim dertig procent het partnerschap ambieert.

Dullaert betreurt het dat bij de grote kantoren in Nederland het aantal vrouwelijke partners nog steeds beperkt is. “Ik geef al ruim tien jaar onderhandelingstrainingen aan vrouwelijke advocaten en had verwacht dat deze trainingen na een jaar of drie wel overbodig zouden zijn, maar er is weinig veranderd. Er is nog een lange weg te gaan. Kantoren erkennen en herkennen het probleem en weten dat ze ermee aan de slag moeten, maar ook vrouwen moeten leren beter op te komen voor hun belangen.” Wouters ziet dit anders. “Het is mijn ervaring dat vrouwen uitstekend voor hun belangen kunnen opkomen. Misschien zelfs zo goed dat kantoren niet aan hun wensen kunnen voldoen, en daarom gaan veel vrouwen iets doen dat beter aansluit bij wat ze belangrijk vinden.”

PVHJ 2018

 

Bij het Jonge Balie Congres in breda op 2 november j.l. maakte algemeen Deken Bart van Tongeren (rechts op foto) de winaar van de 10e editie van de Patroon van het Jaar bekend; Marjon Lok, midden op de foto met bloemen met links van haar de stagiair die haar nomineerde.

Verder op de foto onder andere Jonge Balie voorzitters die in de jury hebben deelgenomen Guido Konings (Wijn en Stael), Lisanne Veerbeek en Michiel Schimmel, voorzitter SJBN, Juryvoorzitter Christ’l Dullaert (Le Tableau) links naast winnares en Monique van de Griendt (Dialogue, organisatie). Rechts bovenin de twee stagiairs die

Pjotr Heemskerk van Loyens Loeff nomineerde.

Zie onderstaand artikel van Advocatie over de genomineerde advocaten voor Patroon van het Jaar 2018.

http://www.advocatie.nl/vier-advocaten-genomineerd-voor-patroon-van-het-jaar-2018

 

Onderstaand artikel (geschreven door Christ'l Dullaert) is gepubliceerd in de July Issue van 'ABA Law Practice Today'

________________________________________________

 

BY  ON

 

My experience teaching negotiation for over 10 years in leadership workshops for women,  and speaking at international conferences on this topic, has led me to the following takeaways, which I would like to share with you.

Most of my tips are based on Harvard Negotiation  theory and some of them have nothing to do with negotiation at all—but all of them have proved helpful in a negotiation setting.

The senior associates participating in my workshops are usually very proficient negotiators on behalf of their clients, but nonetheless, they find it hard to negotiate on their own behalf.

Is this a negotiation?

A lot of women don’t realize that they are entering a negotiation. Since most of them are great accommodators, they tend to say “yes” before asking for anything in return. And if you say “yes” over and over again, your colleagues will start seeing you as a pushover. Try to see every question in your office as atinynegotiation. “Do you want to help Cynthia this afternoon?” or “Can you do a speech for the law students who will be visiting our office tomorrow?” This might feel like an exaggeration at first, but it will be helpful to recognize these situations. I sometimes even encourage participants just to try saying “no” to whatever question pops up—just to teach them that there is another choice besides saying “yes.”

Start asking for what you need.

Women tend to say either yes or no when asked to lead a new project or take on a new role. And mostly, this leads to saying “no” instead of negotiating about what they need to succeed, or what they need to be able to say “yes.” When I discussHarvard Professor Deborah Kolb’s2008 article in the ABA’sThe Woman Advocate, “Asking Pays Off: Negotiating What You Need to Succeed,” with workshop participants, it turns out that this article is still very topical. Over and over, I have heard participants give examples of missed opportunities because, for example, the timing didn’t seem to fit. “What if I started this project next month?” or “If I started this project, could I get a personal assistant for three days a week?” Start asking!

“The household tasks are equally divided between me and my husband.”

This is what my participants tell me. But when your husband brings the children to school in the morning and you have to pick them up at the end of your working day, that’s not equal! It’s much easier to drop them off in the morning than to be dragged away when finishing a brief at the end of the day. A lot of negotiations start at your own kitchen table.

Teach your children.

Who is your role model? After the first few years of negotiation classes, I realized how deeply rooted the resistance to being an agent for yourself was. So I started asking, although it seemed a bit intrusive: “Tell me about a role model in your younger life. Who in your family showed you how to negotiate?” People gave me the most horrible examples. For example: “My mother told me: If you ask for something, you really have to be sure you are worth it.” If that is your earliest message at home when it comes to negotiation for yourself, you have some tough obstacles ahead of you. Most participants did not have an example at all, and others had examples from fathers or uncles. So the takeaway is: Teach your children. That is to say, teach your daughters. They will never get there without your help.

Don’t stop drinking.

Female associates work like hell, no doubt about it, but making it to partner is a political game that is not played behind your desk. A lot of women skip the social drinks since those are non-billable hours. That’s true, but most career deals are made during these same non-billable hours. And the good thing about drinks in the office is; you can plan for them. I am not saying you should drink more alcohol, but just don’t skip this valuable time.

Do your errands while working.

A lot of female lawyers in the Netherlands choose to work part-time, mostly four days a week (their husbands don’t). They squeeze all their dentist/ hair/nail appointments into the fifth day. I tell my participants to consider working full time and do their nails on the fifth day between office hours. Because if it turns out that the fifth day is otherwise spent at home finishing emails and briefs for work, you might as well work full time.

Get yourself a wife.

This advice was given by a female senior partner, who was trying to coordinate the sitter, the gardener, and the cleaner until one of her friends told her to “get a wife.” What her friend meant was trying to hire someone to manage an overview of everything going on in her life. And this is especially true for those among us who are single parents.

If your first name is a diminutive, consider changing it.

This is a sensitive issue, but I do address it in my training sessions. In the Netherlands, we have first names that are diminutives, such as Floortje, Fleurtje, and Dirkje. The ‘je’ part is the diminutive. This is not always a problem in business but combined with a very young look, it can be, well, let’s say “not very helpful.”

Dress for success.

It’s a classic for good reason. Even if you master the negotiation tips and techniques, if you want to be taken seriously, both inside and outside of the office, dress the part. Over the last five years, the dress code in a lot of firms has become very casual. Good for lawyers who bike to work, as we do in the Netherlands. But if you experience difficulties mentioning your hourly rate, you might consider altering your looks.

Don’t mention your (good) reasons.

Women, when asked for an appointment during a team meeting, for example, tend to explain “no, I don’t work on Wednesdays, it’s my day off for the kids”. Personally, if I want to make an appointment with someone, I’m not really interested in why that person isn’t available. The whole point of trying to make an appointment is to find out when youareavailable.

It is not that every female lawyer has to become a partner, but if this is one of your goals, try to get there. And in case you don’t necessarily want a “big career” in a law firm, the aforementioned takeaways will still prove very helpful for your negotiations at the kitchen table.

About the Author

Christ’l Dullaert  is a leading thinker in the Dutch legal world. She is the author of six books on law firm management and business development and is the founder of Le Tableau, a first-of-its-kind employment agency for lawyers in The Netherlands. Contact her on Twitter  @LeTableau.

Geschreven door Quinten Groenendaal 

Ter ere van het 70-jarig bestaan van het advocatenkantoor Wijn & Stael vond afgelopen donderdag in Tivoli Vredenburg het Lustrum Event plaats. Centraal deze avond was niet het terugblikken naar de afgelopen 70 jaar, maar juist het vooruit kijken. In het kader van dit thema had Wijn & Stael TEDx spreker en filosoof Ruud Veltenaar uitgenodigd. Hij kan namelijk als geen ander de ontwikkelingen in de technologie en economie vertalen naar de impact die dat heeft op ons leven en werk. In deze 1,5 uur durende interessante lezing werd door hem een beeld geschetst van de toekomst en gaf hij aan dat we op een keerpunt in onze geschiedenis staan. We leven nu eenmaal in een turbulente wereld, die in rap tempo transformeert naar een volgende fase in onze beschaving. Waarom zou je bijvoorbeeld geen microchip met cognitieve vaardigheden kunnen implanteren in de hersenen als je minder slim bent? Ruud vergelijkt dit ‘upgraden' van de hersenen met het gaan dragen van een bril indien je slechtziend bent. Hoewel dit nu nog allemaal erg futuristisch en onwerkelijk lijkt, gaat het volgens Ruud zeker niet lang meer duren voordat dit wel degelijk verwezenlijkt kan worden. Hij stelt zelfs dat mijn toekomstige kleinkinderen in shock zullen zijn als ze te horen krijgen dat hun opa zijn gehele studietijd door heeft moeten komen zonder de hulp van zo’n hersenchip. Innovatie is exponentieel en het is belangrijk dat we ons daar naar gaan aanpassen, in plaats van dat we er tegenin gaan met morele bezwaren. Dit belang blijkt bijvoorbeeld uit het advies dat in de jaren ’80 werd gegeven aan AT&T om zeker niet te gaan investeren in de mobiele communicatie, omdat het niet rendabel genoeg zou zijn. Ondertussen weten we wel beter.. Bedrijven dienen zich dus te conformeren aan deze positieve ontwikkeling om überhaupt een meerwaarde te kunnen creëren in deze wereld.

Al met al vond ik de lezing een echte eye-opener, waar ik zeker nog aan zal terugdenken. Vooral als ik mijn volgende tentamenweek moet zien te overleven zonder hersenchip..

Quinten Groenendaal, student-assistent bij Le Tableau.

Juni 2018

Dat kunnen die Amerikanen, congresseren op fantastische locaties. Op die manier is het voor de hele familie interessant en bij de borrel zijn daarom niet alleen advocaten aanwezig, maar meestal ook de partner en soms zelfs de kinderen.

Het begint er natuurlijk mee dat de meeste Amerikanen zeer weinig vakantiedagen hebben. Denk aan 10 tot 14 dagen per jaar. Dan zijn de meeste congressen ongeveer 2 dagen en de reisafstand binnen de VS is ook nog eens enorm, dus het is dan niet zo gek dat de advocaat zijn partner meeneemt naar een congres op een mooie plek.

De naam Santa Fe rinkelde al jaren in mijn oren. Weliswaar heb ik een aantal jaren in de V.S. gewoond en toen ook veel gereisd, maar 52 staten heb je niet zomaar bezocht. Santa Fe ligt in de staat New Mexico (in het nieuws was ook een Santa Fe in de staat Texas...) en is één van de oudste steden van de V.S. Het was één van de eerste nederzettingen van de Spaanse veroveraar en de stad heeft dus roots die ouder zijn dan die van New York.

In New Mexico liggen 19 indianenreservaten, veelal met een eigen casino en de gelegenheid om – betaald- een zogenoemd ‘Pueblo’ te bezoeken.

Ik kwam voor de Law Practice Management Division van de ABA. Omdat het een half- year meeting was, is deze van een veel kleinere schaal dan de jaarvergadering. Toch waren er CLE programma’s (vergelijkbaar met onze PE punten), dus voor mij was er – naast het netwerken- genoeg interessants.

Zo was er een workshop over technologie voor éénpitters en kleine kantoren. Bomvol praktische tips voor encryptie, vele andere vormen van beveiliging en ook praktische kwesties rond het 'doodvallen' van een advocaat. Ofwel, wat doe je als iemand plots uitvalt, wie heeft dan de passwords, de toegang tot de telefoon en wie sluit de social media af. Het is net als het opmaken van een testament; geen dagelijkse of leuke bezigheid, maar je kunt het maar beter geregeld hebben.

Dan was er nog een interessante workshop over het welzijn van de advocaat. Wat doe je ter voorkoming van een burnout. Helpt het als je nerveus bent om te zeggen ‘blijf kalm’(neen) en wat kunnen kantoren doen ter voorkoming van ziekte. De resultaten van een onderzoek onder vele Amerikaanse advocaten werd gepresenteerd door Susanne Bradford. Zij was net gepromoveerd op dit well-being onderwerp. Voor meer info, zie het rapport https://www.americanbar.org/content/dam/aba/images/abanews/ThePathToLawyerWellBeingReportRevFINAL.pdf . Daarin staan tips voor zowel werkgevers, ordes van advocaten en rechtenfaculteiten om het welzijn van hun mensen te verbeteren.

Tenslotte stond er nog op het programma wat te doen bij brand, overstromingen en andere disasters. Het leek mij nu typisch zo’n Amerikaans paniek onderwerp, maar daar kwam ik toch op terug na een gesprek met een advocaat uit Puerto Rico. Na een orkaan afgelopen najaar was zijn praktijk nog steeds niet op het oude niveau. Hij verwachtte dat het beslist nog lang zou duren voor hij alles weer echt op orde had. Hij overwoog zelfs te gaan verkassen naar Californië. Een advocaat uit Houston vertelde dat haar kantoor onlangs nog drie weken, na een zware onweersstorm, zonder stroom had gezeten.

Al met al dus- ook met het oog op allerlei gevolgen van klimaatverandering, helemaal geen idioot onderwerp.

Het congres eindigde met een toer langs allerlei galerieën in Santa Fe. In de bus op weg daar naar toe werd ons verteld dat ongeveer 85% van de inwoners van deze stad ‘iets met kunst doen’.

Santa Fe heeft overigens een zeer droog klimaat (7% vochtigheid) en een hoge ligging (2000 meter). Dus naast mijn jetlag was het ook door deze lokale omstandigheden, zaak zeer veel water te drinken. Dat was lastig, want de receptie aansluitend aan het galerie bezoek, vond plaats in een prachtige tuin bij een watervalletje begeleid door Zen achtige muziek. Dan denk je toch eerder aan een glas koele Chardonnay.

De omgeving van Santa Fe komt regelrecht uit een Western. De Rio Grande (die helemaal niet zo groot was) stroomt langs rotsblokken door de prairies en er is niet veel fantasie voor nodig om een indiaan of een cowboy over de vlakte te zien rijden.

Het was een mooi avontuur en ik ga bij thuiskomst maar eens de beveiliging nog beter regelen, passwords opslaan eens kijken hoe de wereld er uit zou zien zonder stroom (en wat voor maatregelen daarvoor genomen moeten worden) en daarna ga ik aan mijn well being denken door over het volgende congres te fantaseren. Ik zag dat er een volgende meeting in Vail, Colarado, komt. Daar knapt een mens vast van op.

Christ’l Dullaert

23 mei 2018

 

Santa Fe

 

  • Foto vlnr: Ramón Vinãs-Bueso (Puerto Rico), Maaswinkel (Le Tableau), Jim (Los Angeles, producer/echtgenoot van Cyndi Thomas CFO Gray Duffy), Debra Bruce (Houston).
© 2005-2019 Le Tableau. Alle rechten voorbehouden.