De beer is weer eens los: werkweek van 95 uur. En nu?

Onderstaand artikel, geschreven door Christ'l Dullaert, verscheen op 1 april jl. op de website van De Jurist.

 

Junior bankiers van Goldman Sachs uit New York traden vorige week met overwerkklachten naar buiten: 95 uur per week, terwijl je vanuit huis werkt en je amper het scherm mag verlaten. Gemiddeld aantal uren slaap per nacht: vijf. Dit bericht werd opgepikt door junior bankiers uit Londen en als snel volgden artikelen in de New York Times, de Financial Times en the Guardian. Er volgden natuurlijk ook (politiek correcte) statements van het management van de banken: er zou snel ingegrepen gaan worden.

 

Vergelijkbare beren waren er in 2002 naar aanleiding van een uitgelekt memo van New Yorkse Clifford Chance medewerkers, en in 2013 na de zelfmoord van een junior bankier in Londen. Hij had ongeveer een week aanhoudend gewerkt en amper geslapen. Ik geloof niet dat dit soort memo’s ooit in Nederland verschenen zijn, maar laten we ons niet al te rijk rekenen met het idee dat dit ‘bankiersprobleem’ niet in Nederland speelt.

Ik herinner mij een intake met een advocate bij een van de grotere kantoren die gedurende ongeveer drie maanden, tijdens haar zwangerschap, tot 01.00 ‘s nachts had gewerkt. Dus niet drie dagen - waar je ook je vraagtekens bij had kunnen zetten - maar drie maanden tot laat werken. Ze had besloten haar werk op te zeggen om te gaan interimmen.

Je zou kunnen zeggen, dit is een incident. Maar vergelijkbare verhalen hoorde ik tijdens de honderden intakegesprekken die ik met advocaten en kandidaat-notarissen voerde.

Verzekeraar Movir verricht sinds 2012 in samenwerking met de Stichting Jonge Balie Nederland onderzoek naar het welzijn van jonge advocaten. Movir begon met deze onderzoeken omdat zij een sterke toename van het aantal burn-outs onder stagiairs constateerde. Lees de onderzoeksresultaten maar, ze zijn leerzaam. Spoiler: er is sprake van een toename ontevredenheid over de work-life balance.

Het gebeurt nu gelukkig heel regelmatig dat kantoren zwangerschapsverlof goed opvangen en ook assistentie invliegen bij piekbelasting. Men lijkt het serieus te nemen. Maar er zijn in coronatijd minder stagiairs aangenomen en post corona gaat het druk worden. ‘Het geld klotst tegen de plinten bij private equity’, hoorde ik uit het veld. Maar wie gaat dat werk doen? Het goede nieuws is dat er tegen die tijd vanuit eigen kantoor gewerkt kan worden en dat je bij vrijmibo’s kunt uithuilen. Maar gaat het management echt wat doen om die werkdruk op te vangen?

De overuren worden nu vaak opgevangen met secundaire arbeidsvoorwaarden: je mag ‘s nachts een taxi nemen als je tot laat gewerkt hebt, er zijn fantastische maaltijden in het bedrijfsrestaurant en je kunt in-house sporten. Allemaal prachtig, maar het verandert niets aan de kern van het probleem.

Ik hoop dat kantoren de werkdruk de komende tijd in de gaten houden en niet oplossen met correcte statements of leuke arbeidsvoorwaarden. Want voor je het weet, breekt dan een Nederlandse beer los

Christ'l Dullaert

Christ'l Dullaert

Christ'l is Partner van Le Tableau BV, meer dan 15 jaar gespecialiseerd in tijdelijke plaatsingen van advocaten en kandidaat-notarissen.

© 2005-2021 Le Tableau. Alle rechten voorbehouden.