Column Christ'l Dullaert - Zoutloos Brood

Columnisten Christl Dullaert

Er kunnen je in deze tijden veel ergere dingen gebeuren dan alleen thuis moeten blijven, zonder visite. Maar de sjeu is er af en toe wel even helemaal af.

 

Als student werkte ik een tijdje in een ziekenhuiskeuken. Bij de gemeenschappelijke lunch had een van de koks dan wel eens zoutloos brood tussen het andere brood gestopt. Een hap daarvan was niet te missen. Zelfs onder vier plakken dikke kaas smaakte het nog als schuimrubber.

Zo smaakt de coronatijd langzamerhand ook. Ik kan tien keer tegen mezelf zeggen; wat ben ik toch gezegend met ons fijne huis, mijn man en dochter die een onverwoestbaar goed humeur hebben (in een gammele tent zegt mijn man nog: "Wat hebben wij toch een fijn stukje zeil") en vooralsnog geen weggevallen inkomen. 

Maar bij de elfde keer denk ik toch: hou op! Want dan ben ik het spuugzat, alle sjeu is er af en ik heb het idee dat alles zoutloos is. Mijn goedgevulde kledingkast is een baken van loze ijdelheid geworden. Mijn sieraden doe ik nog wel eens om bij een Zoom-meeting, maar onder tafelhoogte kan ik met afgeknaagde pantoffels zitten. 

Zelfs onder vier pakken dikke kaas smaakte zoutloos brood nog als schuimrubber. En zo smaakt de coronatijd langzamerhand ook

Voor welk event kan ik me nog opdoffen? Een uitnodiging voor aanstaande zondag om een stuk taart te komen eten in de tuin van vrienden voelt als een ticket voor het Lowlands-festival.

Degenen die echt zoutloos moeten eten, weten dat je beter nieuwe dingen kunt proberen en geen lookalikes.Niks dat associeert met de boterham uit je vorige leven. En zo zal ik het de komende tijd ook moeten gaan doen. 

Over het algemeen wijst de natuur mij behoorlijk de weg. Een struik kan er aan het einde van een winter uitzien alsof hij nooit meer een blad zal bevatten. En de grijze luchten van februari leken nooit meer te zullen verdwijnen. Maar de natuur is een voorbeeld van een eeuwige wederopstanding (mits we de klimaatverandering niet helemaal blijven ontkennen). De struik krijgt toch weer nieuw blad en uit de maanden geleden verstopte bol komt zowaar een narcis. 

Degenen die echt zoutloos moeten eten, weten dat je beter nieuwe dingen kunt proberen en geen lookalikes

Het beste nieuws op een dag is voor mij de uitslag van mijn stappenteller aan het einde van de dag. Echte meters maak ik bij een ochtendwandeling van ongeveer anderhalf uur. Dat zou ik ‘vroeger’ nooit gedaan hebben. 

Maar wat een goede vervanger is voor menselijk contact (buiten mijn lieve gezinsleden), daar ben ik nog niet uit. Ik vrees dat het schuimrubber gevoel daar toch nog even zal aanhouden. 

Christ’l Dullaert is ondernemer, jurist en rechtsfilosoof

________________

 

Bovenstaande column verscheen op 20 april jl. op de website van Het Goede Leven 

Christ'l Dullaert

Christ'l Dullaert

Christ'l is Partner van Le Tableau BV, meer dan 10 jaar gespecialiseerd in tijdelijke plaatsingen van advocaten en kandidaat-notarissen.

© 2005-2020 Le Tableau. Alle rechten voorbehouden.