Column: Pingpongen is declarabele tijd

Onlangs kreeg ik na het geven van een training het boek Focus van Mark Tigchelaar en Oscar de Bos cadeau. ‘Dicht de 4 concentratielekken,’ luidt de subtitel. What else is new?, dacht ik in eerste instantie.

Maar ik durfde het boek niet zomaar aan de kant te gooien en uit een soort beleefdheid pakte ik het toch op. Al vrij snel dacht ik echter: waarom heeft niemand mij dit ooit eerder verteld? Ik dacht dat ik heel goed en efficiënt bezig was. Geen meldingen op mijn telefoon, ik kijk amper filmpjes via twitter en ik werk mijn to-do lijst bijna dagelijks bij.

Maar nu bleek mij dat ik het verschil tussen switchtasken en multitasken niet eens kende. En switchtasken blijkt ontzettend onproduktief. Dat is twee dingen tegelijk doen die beiden aandacht vragen. Bijvoorbeeld een column schrijven en tegelijk e-mail controleren.

Multitasken is geen probleem. Lopend bellen, daar is niets mis mee volgens auteur Mark Tigchelaar.

Een ander punt waar ik me op betrapt voel door Tigchelaar is het nuttig besteden van loze tijd: even een app checken, een LinkedIn berichten lezen terwijl je op de bus wacht. Maar dat is ook ‘fout’. Juist het afdwalen en niets doen laadt de hersenen op en maakt ons productiever. Al die zogenaamd gezellige berichtjes vervuilen onze hersenen. Je kunt de tijd die je over hebt beter besteden aan wandelen of pingpongen, volgens de auteur.

Advocaten moeten veel dingen tegelijk kunnen: veel cliënten, veel dossiers. Ik was er als advocaat altijd trots op hoeveel ik tegelijk had lopen en ook nu houd ik nog steeds van veel dingen tegelijk doen.

Een ‘gevecht’ tussen de bedrijfsjurist en de advocaat is nog wel eens het minutieuze declareren. Zo ongeveer per seconde loopt de declaratietijd en als je een belangrijke zaak hebt met een grote impact kan dit voor de betalende cliënt tot irritatie leiden. Je betaalt zoveel geld en waarom wordt er dan zo ‘miereneukerig’ geschreven.

Dit declareren is niet de enige, maar wel een belangrijke reden dat veel bedrijven willen dat hun adviseurs met fixed fees werken. Zou het nu denkbaar zijn dat advocaten in hun fixed fee ook een bestanddeel opnemen voor pingpongen of wandelen? Het zou vast leiden tot een paar kritische vragen, tenzij je het Focus boek van Mark Tigchelaar al gelezen hebt.

Sterker, een cliënt die dat boek gelezen heeft, zou van zijn advocaat moeten eisen dat er geen minutenwerk meer in de declaratie zou staan, omdat er dan veel te veel tijd verloren is gegaan. Liever drie uur aaneengesloten gestudeerd en daarna een half uur pingpongen. Ja, daar betalen we graag voor.

Misschien moeten we als juristen onderling eens samen gaan wandelen of gaan pingpongen, en daarna eens bespreken of we niet beter met onze tijd kunnen omgaan. Na het boek weet je dat ‘niks doen’ buitengewoon goede bestede tijd is.

En dat geeft meer rust tijdens het wandelen of pingpongen. Het is immers declarabele tijd.

Christ’l Dullaert, gepubliceerd in De Jurist/ FD 

Christ'l Dullaert

Christ'l Dullaert

Christ'l is Partner van Le Tableau BV, meer dan 10 jaar gespecialiseerd in tijdelijke plaatsingen van advocaten en kandidaat-notarissen.

© 2005-2020 Le Tableau. Alle rechten voorbehouden.